วันศุกร์ที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2553

คนเพียงคนเดียว

คน...หนึ่งคนเท่านั้นเอง
วัน...ที่คนหนึ่งคนทิ้งกัน
เคยคิดว่าคงเจ็บเพียงไม่นาน
แล้วสักวันก็หายดี

คน...หนึ่งคนเท่านั้นเอง
ใจ...ก็ยังไม่ลืมซักที
ถึงแม้เวลาผ่านเดือนพ้นปี
ก็ยังเป็นดังเคยเป็น

ทำไม...แค่คนคนเดียว
ทำให้เจ็บช้ำได้นานเหลือเกิน
ไม่เข้าใจ ทำไม...ทำไม

ใจ...ไม่เคยจะคิดเลย
จะมี...สักวันที่เจ็บช้ำใจ
ต้องทุกข์และทนอยู่ไม่รู้คลาย
เพราะว่าคนเพียง "คนเดียว"